Yillardir bisiklet kullanmayan birisi icin yol bisikletine alismam kolay olmadi. Surusu sert, bir de ustune benim gibi tedirgin guvercin modunda oldugunuz zaman kendinizi kastiginizda, iyice konforsuz bir hal aliyor. Hal boyleyken Giant'lara atlayip Giant mağazasının bulunduğu Goztepe'den Kozyatağı Bayar caddesindeki eve olan yolculgumuz basladi.
Trafige bisiklet ile ciktiginiz zaman farkediyorsunuz ki Istanbul'da trafik rezalet. Ne kadar fazla araba varmis, anlamak istiyorsanız bisiklete binin! Tum sokak aralari tercihlerime ragmen araba trafiginden kurtulamadim. Bir de arkanizdan sizi takip eden bir kiz arkadasiniz olunca akliniz da onda kaliyor. Trafige bak, yola bak, kiz arkadasa bak. Isvicre cakisi modunda gitmek gerekiyor. Ilk yol bisikleti deneyimine paldir kuldur kilitli (SPD) pedal ile baslamayayim dedim. Ama ustundeki kalpiye pedallar dahi beni zorlamaya yetti. (Ne pedalı diyenler için bakınız aşağıdaki resimler)
Kalpiye Pedal
Kilitli Pedal
Eklemeden geçemeyeceğim, kalpiye pedal ile başlamanın sonralarında çok faydasını gördüm. Kurtarması SPD'den daha kolay değil, ama alışması ve uygulaması daha kolay, yeri geldiğinde kullanmama gibi bir lüksünüz var ve reflekslerinizi buna uygun geliştirebiliyorsunuz. Bir miktar daha kullanıp SPD'ye rahatlıkla geçebileceğimi düşünüyorum.
Sahrayicedit'in orda bir kavsaktan gecerken sagolsun kavsakta oldugum halde baska bir arac bana yol vermedi. Onun gecmesini bekleyip gectim, ama aklim gene arkada kaldi. Yavaslayip arkama bakayim derken, yol kenarindaki babalara basayim dedim, iskaladim, kalpiyeden ayagimi cikartip destek alana kadar ayagim bosluga denk geldi ve gum! Yerde degilim ama bisiklet yerde. Hasar tespiti: Zor gorunse de hafif cizikler. Daha dur, 20. dakikada olmasi biraz canimi sikmadi degil. Iyi tarafindan bakalim, cok da yavas olmayan bir dususe gore kadronun boya kalitesi iyi. Daha derin cizikler ve zedelenmeler bekliyordum.
Neyse, hem bu daha ne ki? Kimbilir kac kere dusecegiz, muhtemelen de daha sert. Hem daha bu isin SPD pedal tarafi var. Isin o kisminin basinda dusmek esyanin tabiati zaten.
Dustugumden midir nedir, sonrasinda guvenim yerime geldi. Daha rahat kullanmaya basladim, kendimi kasmayi birakip. Erenkoy'un arka sokaklarinda vizir vizir ilerledik. Insanlarin gulumseyerek bakmalari cok guzel bir duygu. Trafik de her ne kadar yogun olsa da, arabalarin yanimizdan dikkatli sekilde geciyor olmalarina da sasirmadim degil. Hatta bir isikta beklerken baska bir araba yanimiza girebilecegi halde arkamizda bekledi isigi. Aferin sana araba. Sanirim bu tip davranislarda hem cok dikkatli kullaniyor olmamiz, hem de her ikimizde de eldiven, kask, forma gibi kiyafetlerin var olmasi da etken.
Velhasil, bisiklet maceram boylece baslamis oldu. Pedal cevirmeyi, ruzgarin suratima vurmasini, yerin titresimini hissetmeyi ozlemisim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder